.,
ben. ben. ben ben ben. sen aglarken yanına gelen bi adam düşünelim. en çig en ilkel örnegi weriorm. en maddi dünyaya ait örnegi.
sen aglıosun. yanına gelio. nie. teselli etmek yardımcı olmak için. ama sen aglarken bile orda senle fikir çatışmasına tutuşup sana ‘negatif’ bşi olarak yer edinio karşında. sen hani ben aglıorm die gelmştin. hani ben acı çekiorm die. elimi tutmak için gelmiştin.
cokmu alışmışız ‘sınawım kötü gecti.. okulum uzuycak. sewgilimden ayrıldım. borcum war. işte ayşeyle,mehmetle kawga ettim’ menşeli ‘acılara’.
hangi insan ‘aglayan’ bi insan acısıyla feryat ederken, feryadın bi kısmı kendisine çarptı die zaten aglayan o insana bi parça daha yük olan bi tutum içine girebilir..
ben söliyim.. benim tanıdıgım bütün insanlar. aklım almasada alamasada bu böyle.
we ben insanlara kızamıorum. kızamıorm çünkü tekamülleri henüz ilk basamaklarında.. kızamıorm cnkü bende öleydim bliorum. sende öleydin. hepimiz öleydik. ama hepimiz böyle olucaz. hepimiz o basamakları çıkıcaz. o yüzden kızamam. sen benken, ben senken.. kızamam sana.
ama gözümün önünde tekamül basamaklarında ilerlemesi için hiç bi engel olmayan adamların, hiç yoktan.. yok yere.. inat edip bilakis o basamaklarda gerilemeye başlamasınada izin weremem. bi insanda o anda, o basamakları çıkıcak hamur yogrulmuş, hazır bekliosa, ben o hamurun artık işlenmesi konusunda kendimi mesul görürüm.
anla. anla nolur. herkese diil ama sana kızarım. senin hamurun hazır. ne bu inat. yanlışmı gördüm ben. yanlışmı tahlil ediorum. yoksa senindemi hamurun hazır diil. seni yok yeremi zorluorum. bi basamak daha gelmen için.
bulundugun basamakta biraz dahamı kalman gerekio. bi basamak yukarısı için hamurun hazır diilmi. yanlışmı analiz ettim ben. yanlışmı..
